Bloemen op zolder
Grootmoeders huis.
Vele jaren zijn verstreken sinds de laatste keer dat ik het zag
Ik zal mijn eerste indruk nooit vergeten
die er een van angst en bewondering was.
Mijn kindsheid heb ik er verloren
mijn onschuld er verbrijzeld werd
en al onze dromen vernietigd
voor wat wij daarbinnen zouden vinden.
Mijn ouders waren het middelpunt van mijn universum toen ik jong was
en ik wilde net zo worden als mijn moeder.
We waren een hechte familie.
Ik herinner mij nog steeds hoe wij vader begroeten als hij thuiskwam...
van een van zijn vele zakenreizen.
Hij is thuis!
Roep Cory en Carrie.
Schiet een beetje op!
Bukken.
Papa!
Hij hield van ons allemaal, maar maakte duidelijk dat ik zijn favoriet was.
Ik wil niet dat de andere jaloers worden, dus wachtte ik tot zij op bed lagen.
Ik krijg al zoveel.
Zeg maar wat je er van vind.
en kijk, het is tevens een juwelendoosje.
Toen ik deze zag, wist ik dat die voor jouw bedoelt was.
Mama hoe zal ik de kaarsen plaatsen?
Maak ik zes rijen van zes of drie rijen van twaalf?
Of alle 36 rondom de taart?
Waarom niet twee rijen van achttien? Had jezelf ook kunnen verzinnen?
Wij willen alvast van de taart van papa proeven! Wij willen het glazuur proeven!
en de schaal leeglikken! - en de lepel ook.
Jullie zijn allebei mooi en knap maar pas na het zingen voor papa gaan wij de taart opeten.
Kunnen wij er niet nu alvast een klein stukje ervan eten.
Wil je soms dat de taart lijkt alsof er eerst muizen aan hebben geknabbeld?
Ik heb besloten dat het zes rijen van zes wordt.
Het is papa!
Kom op.
Toen vader overleed werd moeder overmand door verdriet.
We moesten alles wat we hadden verkopen om te overleven.
Toen het geld op raakte namen zij ons het huis af.
We werden gedwongen te vertrekken van de plaats waar wij opgegroeid waren.
Daar waar al onze blijde herinneringen waren het enige thuis wat ik kende.
Mama zei dat wij nog maar naar een plek toe konden gaan.
Waarom zijn wij nog nooit eerder bij onze grootouders geweest?
Simpelweg omdat wij nog nooit zonder geld hebben gezeten.
Jaren geleden deed ik iets wat opa erg boos maakte.
En voor straf werd ik onterfd.
Waarom gaan wij er dan nu naartoe...
als zij ons toch geen geld geven?
Zal hij wel omdat je grootvader op sterven ligt.
Hij heeft niet lang meer te leven...
in de tussentijd wil ik zijn liefde terugwinnen.
En dan lieverds, kan ik een fortuin erven die jullie stoute dromen overtreft.
En door mij, kunnen al jullie dromen uitkomen.
Mama had ons moeten voorbereiden voor dit.
Wat bedoel je?
We mochten nooit een hond of een kat hebben.
Wat doet dat er toe?
Omdat huisdieren sterven.
Als wij een huisdier hadden gehad die was gestorven, dan hadden wij daar iets van geleerd.
Over wat. Over de dood?
Ja, de dood. Dood!
Zij had ons kunnen vertellen dat vaders ook sterven.
Zij gaan dood, zelfs als zij jong zijn, knap en wij hun nog nodig hebben.
Ik wil hier niet zijn, en wil niet naar het huis van onze grootouders.
Ik geef niks om geld, en dat al mijn dromen kunnen uitkomen.
Ik wil thuis blijven wonen daar waar de herinnering aan papa is.
Ik wil niet lopen in de nacht. Dat is eng.
Waarom stuurde zij geen auto voor ons?
Daar zijn heksen, mama. Heksen en monsters.
Goedemorgen, John. Kinderen dit is John.
Hij werkt voor uw grootouders zolang ik mijn kan herinneren.
Dit is Christopher en Cathy, en de tweeling Cory en Carrie.
Fijn kennis met u te maken.
Hallo moeder.
Laat de bagage over aan John, en breng de kinderen naar boven.
Het is zes uur in de ochtend mijn liefje, Mama gaat ook slapen.
De jongens slapen in een bed. De meisjes in de andere.
Maar ik wil met Cory slapen, mama.
Stop met zeuren jonge dame en luister naar mij.
Zolang jullie hier zijn, gehoorzaamt u mijn regels.
U zult niet schreeuwen, huilen of rond rennen.
Als u moeder of ik deze kamer verlaat...
zal de deur op slot gaan.
Mama, dit zijn nog maar kinderen! U kunt niet van hun verwachten.
Wat ik verwacht...
dat zij precies doen zoals ik het gezegd heb.
Luister dit geldt voor u alle, gedraag en gehoorzaam je grootmoeder...
en geef haar nooit een reden om je te kunnen straffen.
Alsjeblieft doe dat. Het is beter zo...
zie het als een spel met een fantastisch avontuur.
Waarom huil je mama?
Ik kom later terug.
Maak je geen zorgen, het komt goed.
Zo slecht kan oma toch niet zijn zoals zij zich laat voorkomen.
Vergeet niet, God ziet alles en hij zal alle kwaden zien die u achter mijn rug uitvoert.
En Hij zal je straffen daarvoor.
Weten jullie waarom u moeder naar huis is gekomen? - Ja, om de genegenheid van haar vader terug te winnen
om weer in het testament te worden opgenomen.
De reden waarom zij onterfd is, heeft zij dat verteld.
Ik moet naar het toilet.
Wees stil!
Leer het op te houden.
En nooit praten voordat ik het je vraag.
Maar hij is nog maar een kind. - Wat zei ik nou net?
U moeder komt weer thuis na 17 jaar, om zich te bekeren van haar zonden en misdaden.
Niet alleen tegen jullie grootvader en mij, maar tegen God.
Het huwelijk van jullie moeder was onheilig.
Heiligschennis.
Een gruwel in de ogen van de Heer.
Zij is niet uit de gratie gevallen.
Ze vertrok,in de armen van een man die in zijn aderen hetzelfde bloed heeft als haar.
Geen vreemde, maar haar eigen oom. Jullie, de kinderen, zijn de oogst van het duivelse kwaad.
Verdoemd vanaf het moment van conceptie. - Ik ga mijn moeder halen!
Kom terug.
Ga zitten.
Beweging je niet totdat ik vertrek.
Dan nog iets. Jullie grootvader zal niet te weten komen dat jullie hier zijn.
Het zal hem nooit verteld worden.
Hij weet niet eens dat jullie bestaan. Van geen van jullie.
Hij heeft er geen idee van dat jullie ooit geboren zijn.
Zolang hij leeft, zweer ik jullie. Zal ik zorgen dat deze laatste kwelling van schaamte hem bespaard blijft.
Ik vind het hier niet leuk, Cathy. Ik wil naar huis.
Mama!
Waar ben je geweest?
Mam wat is er met je gebeurd?
Corine, zorg ervoor dat de kinderen ophouden met schreeuwen, onmiddellijk!
Nee!
Nee Cory!
Mama laat haar ophouden!
Hou je kinderen onder controle of ik sla ze tot het bloed van de ruggen stroomt.
Die kinderen zijn verwend en verpest. ze moeten leren gehoorzaam te zijn.
Geen kind wat hier woonde was ongehoorzaam...
schreeuwde of daagde mij uit! Heb je dat gehoord?
Hebben jullie dat?
Hebben jullie dat. Doe je blouse uit dochter.
Laat ze zien hoe er hier in dit huis gestraft wordt.
Als u wreed bent tegen mijn kinderen zal ik ze vanavond nog meenemen.
Neem ze mee, neem ze nu meteen mee. Denk je dat ik daar iets om geef.
Trek je blouse uit, Corine.
Trek het uit!
Kijk er goed naar kinderen...
17 zweepslagen een voor elk jaar die ze leefde in zonde met jullie vader.
Begrijpen jullie mij nu? Ik geef u eten en onderdak maar nooit vriendelijkheid of liefde.
Aangezien het onmogelijk om iets anders te voelen dan walging.
Voor iets wat niet gezond is.
Ik voel me nu al iets beter. - hadden we maar iets desinfecterends.
Mijn jonge dokter.
De gelukkige jaren die ik met je vader had waren wel 100 zweepslagen waard.
De dingen die grootmoeder vertelde tegen ons, moeder de meest verschrikkelijke dingen...
Ze hebben je pijn gedaan, daarom haat ik ze.
Het ergste is voorbij, vanaf morgen begin ik met het terugwinnen van mijn vaders liefde.
Als jullie mij helpen, jullie allemaal door lief te zijn...
dan lukt het ook.
Naast de kast aan de rechterkant is een geheime deur. Zoek die morgenvroeg.
Duw er voorzichtig tegenaan, dan zie je een smalle doorgang.
Bovenaan de trap is een zolder die is zo groot, dat je er makkelijk kunt verdwalen.
Maak er een speelplaats van, voor de tweeling. Maak er jullie bijzondere plaats van.
Moet je nog naar het toilet? - Nee.
Ook niet om je tanden te poetsen?
Daar heb ik vanavond geen zin in.
Wat vindt jij van het verhaal?
Ooms die trouwen met hun nichtje.
Krijgen kinderen met hoorns en staarten.
Jij bent de toekomstige dokter. Denk jij dat het echt waar is?
Wij zijn het bewijs.
Waar denk je aan?
Aan mama.
Hoe ze veranderd is sinds vader overleed.
Zij is niet veranderd ze is verdrietig.
Wij zijn ook verdrietig, en wij zijn nog hetzelfde.
Wat als oma binnenkomt voordat we wakker zijn en ons aantreft in hetzelfde bed?
Ben jij niet bang voor haar? - Ben voor niemand bang.
Trouwens, wij sliepen altijd in hetzelfde bed.
Ik heb een lijst gemaakt waaraan jullie je moeten houden zolang u in mijn huis woont.
Lees ze zorgvuldig en onthoud het goed.
Neem wat te eten, we willen niet omkomen van de honger hier.
Laten we de trappen gaan zoeken.
Ik heb het gevonden. - Wat zie je Christopher?
Vanaf hier zie je niets. Alleen wat treden.
Is iedereen klaar om naar boven te gaan?
Nog niet!
U moeder heeft toestemming gekregen om jullie te vertellen over de zolder, maar ik wil u er nogmaals aan herinneren...
dat jullie nooit gezien mogen worden.
Grootmoeders regels waren geen regels het waren wrede straffen.
We waren opgesloten. De enige manier waarop wij de zon konden voelen, was door een kleine raampje.
Onze moeder moet wanhopig zijn geweest om hierheen terug te gaan.
We moeten er allemaal voor boeten.
De weken werden maanden, toen begonnen de herinneringen van ons thuis, langzaam te vervangen...
maar we hielden vast aan onze dromen.
Chris wil een medische opleiding volgen en ik wil danseres worden.
We probeerden te doen alsof wij een gezin waren.
Dat was de enige manier om te overleven.
Moeder bezocht ons minder en minder en stopten toen helemaal.
We stelden ons voor dat haar iets vreselijks overkomen was.
Of dat we vergeten waren.
Er scheen geen kans te bestaan om te ontsnappen...
maar al snel, heel snel moesten we een manier vinden...
om oma om de tuin te leiden voor het vinden en helpen van moeder...
als wij dat konden.
Vindt je dit een goeie slak? - Ik vind het een prachtige slak, het is mooi.
Lijkt het op een sinaasappel? - In de verste verte niet.
Ik heb nog nooit een sinaasappel met voelers gezien. Jij wel?
Het zijn voelsprieten Cathy, geen voelers.
Slakken zijn familie van de weekdieren.
Die hebben een zacht lijf, en geen hoorns op de rug...
Beste dokter Christopher, als Cory en ik iets willen horen...
over het lijf van slakken, sturen wij je wel een telegram of zo iets.
Wanneer mogen wij naar buiten?
Als moeder zegt dat het mag. - Maar moeder komt nooit meer.
Als we naar buiten mochten, hadden we echte bloemen en gras.
En echte slakken.
God heeft al het gras naar de hemel gehaald. - Waarom?
Voor papa. Weet je hoe hij het gras altijd maaide?
Waarom moeten we altijd boven blijven?
Omdat het beneden allemaal weg is.
Dat is niet waar Cory.
Mam vindt ons niet meer lief. - Schei uit jullie twee.
Dat is toch zo...
Mama is gemeen, wij willen TV kijken...
Wij willen ijsjes, we willen spelen met onze vrienden...
Wij willen naar buiten.
Willen jullie naar school? - Nee!
Kijk naar mij, kijk me allemaal aan. De Bijbel zegt dat alles op zijn tijd komt.
Een tijd om geboren te worden, een tijd om te zaaien en een tijd om te oogsten...
misschien ook voor ijsje...
Nu is het tijd om offers te brengen voor mam.
Later hebben we nog tijd genoeg om te leven en te genieten.
Sluit de deur zodat wij de tweeling niet wakker maken.
Er kan iets met mama gebeurd zijn...
misschien is ze ziek.
Mama was altijd zo sterk als een paard.
Waar is ze dan al die tijd?
Waarom komt ze niet meer naar ons?
Ik had nog een gedachte...
een vreselijke gedachte.
Wat? - Als ze haar ergens opgesloten hebben...
ergens in dit grote huis.
Net zoals ons.
Waarom zouden ze haar opsluiten? - Om haar te straffen.
Wat denk jij? Ze zijn allemaal zo gek als een deur.
Ik krijg er de koude rilling van. - Ik krijg er zelfs de rillingen van...
als ik daar aan denk.
Ik weet zeker dat het niet waar is. - Hoe kan je daar zo zeker van zijn?
Maakt het iets uit? We zullen het nooit weten...
tot zij er weer is.
Oh ja?
Waar slaat dat op? - Ik heb een plan.
Christopher, wat denkt je te gaan doen? - Maak je geen zorgen.
We willen de tweeling niet wakker maken.
Carrie, je ligt in het verkeerde bed.
Ik wil vannacht bij Cory slapen.
Sta op! Kom uit die bedden!
Blijf daar vanaf.
Dat was een geschenk van mijn vader.
Vertel eens Christopher, heb je een plan bedacht om te ontsnappen. Zonder dat opa erachter komt?
Ik denk er al weken aan, Cathy.
Het is het enige waar ik aan denk.
Is het mogelijk.
Christopher, als mama hier is, moeten wij haar vinden...
en het haar vertellen.
Dat doen we vannacht.
Help me, Cathy.
Trek er aan.
Trekken, Cathy.
Ik ga met je mee.
Vergeet het maar. - Jawel!
Oké, maar ik zal het eerst gaan.
Je blijft van het touw af tot ik helemaal beneden ben.
Begrijp je?
Ja, ik begrijp het.
Wees voorzichtig.
Voorzichtig.
Wat?
Oh mijn God!
Ga naar boven!
Kom op!
Kom op, Christopher!
Kom op, gooi dat touw. Ik vang het.
Kom op Christopher, je kan het!
Kom op Christopher.
Mama.
Mama?
Daar is mama. Christopher heeft een schommel voor ons gemaakt.
Wij hebben een slak, Cathy heeft een plek om te dansen vlak bij het raam.
Ik ben blij jullie te zien. Ik ben blij om ze zo gelukkig te zien.
We zijn gelukkig dat wij jouw weer zien moeder, maar niet om hier te zijn.
U bent lang niet geweest? We waren ongerust.
Is dat de reden dat je probeerde te ontsnappen? Is dat het? Geef antwoord.
We probeerden niet weg te lopen, mama. Wij wilde alleen jouw vinden.
Is het bij jullie opgekomen dat jullie zo mijn plan verpesten. Ons plan.
Begrijpen jullie niet wat ik verteld heb?
Het gaat niet goed met de tweeling.
Ze moeten naar buiten de frisse lucht en de zon in.
Zij moeten spelen met hun vrienden, en een plaats om te rennen. Ze moeten terug naar school.
Oké, ik laat het aan jullie.
We kunnen onze spullen pakken en vandaag nog vertrekken.
of we wachten nog even tot het testament voorgelezen wordt.
Is grootvader stervende?
De dokters zeggen dat hij geen maand meer heeft.
Als we nu gaan hebben we niets. We kunnen nergens heen.
Als we blijven. Hebben we meer dan we ooit gewild hebben.
Voor altijd.
We houden van je. Wat jij denk dat het beste is...
dat is wat we doen.
Cathy, jij hebt ook wat te zeggen?
Ik denk dat ik even naar de tweeling ga kijken.
Het komt wel goed. Nog maar even.
Het komt wel goed.
Maak je niet druk.
Ik heb hem, ik heb hem! Christopher ik heb een huisdier.
Ik haat vlakke gedachten, maar grote God, ik hou van mijn hart als een schild.
Christopher kom eens kijken wat er gebeurd is.
Waarom hebben ze meer tralies geplaatst?
Ik wist dat Chris er spijt van had dat hij rekening hield met de wensen van moeder...
Ik vond een manier om te ontsnappen...
al was het alleen maar in een heet bad met mijn fantasieën.
Fantasieën over een leven met dansen, vrienden en misschien wel romantiek.
Fantasieën die misschien wel nooit uitkomen.
Cathy. - Ja!
Kan ik met je praten?
Wat is er?
Ben je boos omdat ik haar kant heb gekozen?
Nee, maar waarom ben je het altijd met haar eens?
Zondaars!
Christopher! - Wat hebben wij gedaan om zondaars genoemd te worden?
Wat verwacht je dan, we zitten hier al weken...
en dan mogen we elkaar niet zien. Wie stopte ons hier. Jij sluit ons hier op.
Je wilt ons betrappen op iets wat jij duivels noemt.
Zie jouw hier, in je zwarte jurk, met je mooie juwelen en je zure gezicht.
Wij zijn niet bang van jouw we lachen je uit, hoor je dat. We lachen je uit. Eruit!
Mama laat haar ons niets aandoen Cathy.
We moeten de deur blokkeren of ons verstoppen op de zolder.
Ze komt daar niet boven.
Ik ben zo bang Christopher.
Het komt wel goed. Daar zorgt mama wel voor...
en ik.
Wat mis er? - Cory is weg.
Hij is weg zoeken jullie daar naar hem.
Hij is hier!
Cory, wakker worden!
Wakker worden lieverd.
Fred is ontsnapt.
Ik moest hem toch weer vangen.
Waar is Fred nu? - Hij is hier.
Het is beter als Fred beneden slaapt.
Cathy doe de deur open!
Jij bent een zondaar.
Waarom doet moeder ons dit aan?
Mama weet niet wat er gebeurd is dat weet ik zeker.
Waarom komt ze niet terug?
Ze komt Cathy, snel dat zul je zien.
Waarom heeft oma ons geen eten gebracht vandaag?
Ze is alleen wat laat.
Misschien is er geen voedsel meer. Misschien is alles op.
Ik heb toch geen honger.
Ze komt wel.
Goedenavond John. - Goedenavond meneer Winslow.
Hunkerend naar zonlicht en eten.
Onze gezichten werden bleek en lichamen dunner.
Toen oma ons geen eten meer gaf, werd kleine Cory erg ziek...
elke dag werd hij zwakker en zwakker.
Schuif hem op.
Wat doe je?
Wat doe je!
Hou zijn hoofd omhoog. - Waarom, wat ga je doen?
Doe gewoon wat ik zeg.
Ik heb een andere manier gevonden om te ontsnappen, ik ga het vanavond proberen.
Het is het beter als je met mij meegaat.
Zo niet, ga niet alleen.
Controleer die deur.
Het is van moeder.
Het is de kamer van moeder.
Kom we kunnen hier niet blijven er is een verklaring voor dit alles.
Zodra we moeder vinden, zullen we het vragen en dan zal ze het ons vertellen.
Kom, we moeten verder zoeken.
Die kant op.
Hij is het.
Hij is dood, Christopher!
Wat als hij ons ziet?
Hoe kan hij ons zien als hij dood is.
Ik vond je altijd de beste Corine.
Hierheen.
Hou je nog steeds zoveel van haar als voorheen? - Stel niet van die stomme vragen.
Waar ze vanavond ook is ze denkt aan ons.
Ze komt terug en als ze dat doet, wordt alles duidelijk.
De tweeling is ziek Christopher. - Die zijn in orde.
Chris. - Nee, ik wil het er niet meer over hebben.
Die ouwe gek heeft niet het eeuwige leven. Dat heb je vanavond gezien.
Hij wist niet eens wie wij waren, wie jij was.
Ben je soms vergeten waarom wij hier naartoe gekomen zijn.
Al het geld in de wereld is het niet waard met wat wij hebben verloren.
Misschien niet voor jou, maar zonder dat kan moeder niet denken.
Ze heeft ons als het haar iets kan schelen!
Laten we de tweeling meenemen en weggaan!
We vinden wel een weg naar buiten maar wel nu, voor het te laat is.
En wat dan? Wat moet ik doen om ons vieren in leven te houden.
Twijfel je helemaal niet aan haar? Zie je niet hoe zij veranderd is.
Zie je niet wat het willen van dat geld met haar doet.
Ik zie steeds dat bed voor me...
Ze is onze moeder. Wat wil je dat ik zeg?
Alleen de waarheid, dat is alles.
Ik moet overgeven.
Waarom haal je de bloemen weg Carrie? - Omdat het tijd is.
Waarvoor?
Voor de winter.
Heb je hoofdpijn? - Nee, dat had ik gisteren.
Een zere keel? - Een beetje.
Gevoelloosheid in je vingers of voeten?
Wat is gevoelloosheid?
Dat is als je voet slaapt en je voelt niks.
Soms.
Geef je hand eens.
Wat doe je? - Ik kijk alleen.
Lieverds, ik ben terug!
Lieverds, ik ben zo blij...
Cathy je haren. Wat een verstandige beslissing. Het is mooi lieverd.
Jullie zijn boos op mij. Jullie weten niet hoe erg ik jullie gemist heb.
Wacht maar tot jullie de cadeaus zien. Ik wilde het nog vertellen dat ik wegging, maar...
maar raad eens wat er gebeurd is!
Dat grootvader is overleden? - Nee.
Hij is naar een ziekenhuis gebracht?
Ik ben niet blij omdat hij dood gaat. Ik ben blij omdat hij van mij houdt.
Begrijp je het niet?
Ik heb gedaan wat ik beloofd had.
Ik schonk hem plezier zodat hij voor mij een feest geeft vanavond.
Een groot feest voor mijn terugkomst in de maatschappij.
En morgen heeft hij een gesprek met zijn advocaat Bart Winglow, een hele leuke man...
om mij weer te vernoemen in zijn testament.
Hij laat mij alles na. Zelfs dit huis.
En wat is er met je kinderen moeder? Weet hij dat ze bestaan?
We weten precies hoe hij daarover denkt.
En wat gebeurd er met ons mama? Hoe lang moeten we nog in deze gevangenig leven?
Gevangenis?
Mam, je komt met geschenken voor ons. Denk je dat dat goedmaakt voor wat wij verloren hebben?
Christopher als je niet meer van mij houdt...
Ik ben niet gestopt om van je te houden mam, ik dwing mezelf om van je te houden, elke dag...
ondanks alles wat je doet.
Zeg niets meer.
Kijk dan naar ons mam!
Lijken wij op jou met je roze wangen en sprankelende ogen.
Heb je de tweeling al gezien. Cory heeft bijna elke dag buikpijn...
en Carrie krijgt kleine zweertjes op haar huid.
Weet je of interesseert het je wel, dat oma ons...
een week geen eten heeft gegeven? - Hou op!
U hebt het recht niet om zo tegen mij te praten.
Je zegt me dat ik plezier had terwijl mijn kinderen pijn hadden.
Jullie zijn harteloos. Zodra jullie me liefdevol kunnen behandelen...
kom ik terug.
Wat ben je aan het doen?
Ik ga naar beneden, ik wil dat feest zien.
Ga je met mij mee?
Waarom zijn jullie niet uit bed en aangekleed?
Wat heb ik gezegd over samen zijn in jullie nachtkleding.
Cory is ziek.
Het is heel erg ziek.
Hij heeft een dokter nodig.
Waarom sta je daar alleen maar?
Cory moet naar het ziekenhuis. Er is geen andere oplossing.
Wat is er met je aan de hand moeder? Je staat daar alleen maar...
denk je alleen maar aan je geld en jezelf terwijl Cory stervende is.
Geef je er niets om wat er met hem gebeurd?
Ben je vergeten dat jij zijn moeder bent?
Jij bent het altijd...
Cathy!
Je gaat naar de hel als je Cory niet meteen naar het ziekenhuis brengt.
Denk je dat je overal mee door kunt gaan en dat niemand er ooit achter komt.
Als Cory sterft moeder zal jij ervoor boeten.
Op de een of andere manier vind ik een manier.
Dat beloof ik je.
Kom binnen.
Neem je jongen mee naar beneden en kom met de auto naar de deur, mijn dochter gaat met hem naar het ziekenhuis.
Hallo John.
Maak je geen zorgen Fred. Hij komt terug.
Cory had een longontsteking.
De artsen hebben gedaan wat ze konden.
Er komt geen begrafenis. Hij is al begraven.
Er is iets mis met Fred, Christopher. Hij wordt niet wakker.
Arsenicum vergiftiging.
Op de poedersuiker van de koekjes.
In kleine hoeveelheden, heeft het geen smaak of geur.
Het laat niet veel sporen na Cathy.
Ze hadden het ook niet gevonden bij een autopsie...
of ze hadden er naar moeten zoeken.
Wat gaan we doen?
Vanavond ga ik alleen naar beneden...
ik pak wat geld...
of een paar van die diamanten ringen die oma draagt.
En wat dan?
Dan gaan we hier vandaan Cathy.
Hoe dan ook, we komen hier uit.
Wat er daarna ook gebeurd ligt aan ons...
wat er ook gebeurd...
we zullen vrij zijn.
Is het echt nodig om te wachten tot morgen? - Ja.
Ik weet niet of ik dat kan. - Je moet.
Wat kan 12 uur voor verschil maken?
Het verschil tussen een of twee ringen.
Verdomme!
Godverdomme!
Wat is er gebeurd?
We vertrekken morgen.
Heb je een manier gevonden? - Ja!
- Wat, een raam? - Nee, een deur. De voordeur.
Wat!
Er is weer een feest morgen.
Ik zag dat ze een van de kamers klaar aan het maken waren...
er komen waarschijnlijk 100 gasten.
Misschien nog wel meer.
Ze kunnen de deur niet op slot houden. Niet met al die mensen die binnen komen.
Wat is er beneden nog meer gebeurd Christopher? Wat heb je gezien?
Het is wij tegen de rest zei je. We staan er alleen voor.
Lieg niet tegen mij Christopher.
Het is niet zomaar een feestje, Cathy. Het is een huwelijkfeest.
Mam trouwt morgen met die man.
Nee Chris!
Ik ben bang Christopher.
Je hoeft niet. Niemand kan ons ooit nog pijn aandoen.
Deze kant op. - Nee Chris.
Hier kom je niet mee weg. We moeten opa de waarheid vertellen.
Wat maakt dat nou uit. We gaan.
Nee, mama krijgt dat geld niet. Niet nadat ze ons zo behandeld heeft.
Kom op.
Hij is weg.
Hij is dood Cathy.
Ja, nu kunnen we bij mama blijven.
Nee Carrie.
Mama heeft tegen ons gelogen.
Ze zei dat ze ons kwam halen zodra haar vader gestorven was...
maar ze is nooit gekomen.
Ze geeft alleen om zichzelf, Carrie.
Ze verpest alles.
We kunnen niet langer wachten.
Maar je moeder...
dit zijn haar vrienden.
En het is mijn bruiloft.
We zullen de ceremonie nu beginnen.
Vandaag is het 23 april.
Christopher wat is dat?
Dat is het testament van opa.
Het is twee maanden oud.
Er staat dat als ooit bewezen wordt dat moeder kinderen had...
uit haar eerste huwelijk...
zelfs na zijn dood...
wordt ze onterfd.
Moeder wist al die tijd dat we nooit gevonden mochten worden.
Ze was nooit van plan ons van de zolder te halen.
Beste familie en vrienden...
Wij zijn hier bijeen op deze heugelijke dag...
Om Corine en Bart in het Heilige Huwelijk te laten treden.
Laat ons bidden...
Heilige vader We lezen in Genesis, het verhaal van het ontstaan.
Je zei dat het niet goed was voor de man om alleen te zijn...
daarom creëerde hij de vrouw...
en gaf je zegen aan het heilige sacrament van het huwelijk.
Waak nu over Bart en Corine...
en spreek uw zegen uit over hun.
Geef ze de kracht en rust om de beloftes te houden, die ze hier vandaag...
voor U maken.
Wij bidden dat U in Uw oneindige goedheid hun huis wilt zegenen...
en vullen met gezonde en blijde kinderen.
In de naam van de vader...
Amen.
Moeder!
Vindt je mijn jurk mooi.
Het leek mij passend voor deze gelegenheid.
Wie zijn jullie? Hoe komen jullie hierbinnen?
Ben je ons nu al vergeten?
Mama.
Wie zijn jullie, kinderen?
Wij zijn de kinderen van de bruid.
Dat is onzin. Je weet dat ik geen kinderen heb.
Zorg ervoor dat hun verdwijnen.
Ik sta niet toe dat mijn trouwdag verpest wordt door...
een wrede duivelse grap.
Jij bent degene die wreed en des duivels is, moeder!
Jij hield ons opgesloten op zolder!
En jij zou ons komen halen als je vader dood was.
Maar je kwam nooit.
Niemand mocht er ooit achter komen...
want dan zou je weer onterft worden.
Dat is niet waar.
Nee.
Wat voor bewijs hebben ze.
Hij is dood omdat hij dezelfde koekjes at als Cory.
Wie is Cory?
Hij was uw zoon, onze kleine broer en jij hebt hem vermoord.
Op dezelfde manier zoals jij ons probeerde te vermoorden.
Kijk naar ons Moeder!
Hoe kon je ons dit aandoen?!
Alsjeblieft moeder, ons huwelijksgeschenk voor je!
Schei uit.
Eet op!
Eet het koekje!
Eindelijk kregen wij onze wraak.
We konden ons zelf redden.
Ik vond werk en zo kon Chris studeren.
Kleine Carrie werd groter...
maar was nooit echt gezond.
Ik begon zelfs weer met dansen.
We lieten het verleden achter ons...
behalve de herinneringen aan moeder...
en oma...
en de zolder.
Soms vraag ik me af of oma nog leeft...
nog steeds wakend over Foxworth Hall en wachtend op mijn terugkomst. translated and made bij Lieske68. Onze dank gaat uit naar Vandana. Aangepast door Noppes. Gedownload van www.ondertitel.com